در انسان استخوان بطور دائم درحال بازسازی است که این کار از طریق پروسه های متناوب تشکیل استخوان و بازجذب استخوان صورت می گیرد. تقریبا 90% از ماتریکس ارگانیک استخوان از کلاژن نوع I تشکیل شده است. طی پروسه بازجذب استخوان، سلولهای استئوکلاست با ترشح یکسری پروتئازهای اسیدی و یا خنثی سبب تجزیه فیبریل های کلاژن به قطعاتی شامل انتهای کربوکسیل کلاژن که C-terminal telopeptide (CTX) نام دارند، می شوند. زمانی که استخوان پیر می شود فرم آلفای آسپارتیک اسید که در CTX وجود دارد به فرم بتا تبدیل می شود و این فرم بتای (B-CTX) CTX در طی پروسه بازجذب استخوان وارد جریان خون می شود و به عنوان یک ماکر اختصاصی تخریب کلاژن نوع I بالغ درنظر گرفته می شود.

افزایش سطح سرمی Beta-CTX در بیماران با افزایش بازجذب استخوان مشاهده شده است.

• کاهش عملکرد کلیه ممکن است سبب کاهش دفع B-CTX و به دنبال آن افزایش کاذب در غلظت سرمی این بیومارکر شود.
• در افرادیکه آنتی بادی های موشی منوکلونال برای درمان و یا تشخیص دریافت کرده اند ممکن است نتایج غیرطبیعی مشاهده شود.