تعدادی آنتی ژن های باکتریایی در کشت های استرپتوکوکی گروه A شناسایی شده است.این محصولات خارج سلولی در درجه اول پروتئین های آنزیمی هستند و شامل استرپتولیزین O ، استرپتوکیناز ، هیالورونیداز ، دئوکسی ریبونوکلئازها (DNases A ، B ، C و D) و نیکوتین آمید آدنین نوکلئوتیداز می شوند.
عفونتهای استرپتوکوکهای گروه A منحصر به فرد هستند زیرا می توانند عوارض جدی غیر چرکی تب روماتیسمی و گلومرولونفریت را به دنبال داشته باشند.اطلاعات اخیر نشان می دهد که تب روماتیسمی با عفونت توسط برخی سروتیپ های روماتوژنیک (M1 ، M3 ، M5 ، M6 ، M18 و M19) همراه است ، در حالی که گلومرولونفریت به دنبال عفونت با سروتیپ های نفریتوژنیک (M2 ، M12 ، M49 ، M57 ، M59 و M60) دنبال می شود.
گلومرولونفریت و تب روماتیسمی به دنبال عفونت ، پس از یک دوره تأخیر به دنبال عفونت ، که طی آن بیمار بدون علامت است ، رخ می دهد. مدت زمان تاخیر برای گلومرولونفریت تقریباً 10 روز و برای تب روماتیسمی دوره تأخیر 20 روز است.

استفاده از آنتی استرپتولیزین O ((ASO برای تشخیص عفونت استرپتوکوکی حاد گروه A به ندرت دیده می شود ، مگر اینکه بیمار آنتی بیوتیک هایی دریافت کرده باشد که باعث منفی شدن کشت می شود. در این شرایط به دلیل تاخیر و تضعیف پاسخ ایمنی بدنبال آنتی بیوتیک درمانی اولیه ، محدودیت های خاصی برای استفاده از آزمون ASO وجود دارد.