anti-Tg,anti-Thyroglobulin (آنتی بادی بر علیه تیروگلوبولین )
- کاربرد
- اطلاعات بالینی
- هشدار ها
- رفرانس ها
به عنوان یک تست تکمیلی در تشخیص بیماریهای خود ایمنی تیروئید: بیماری هاشیموتو ، تیروئیدیت بعد از زایمان ، کم کاری تیروئید نوزادان و بیماری گریوز
اتوآنتی بادی های تیروگلوبولین به تیروگلوبولین (Tg) که یک پروتئین اصلی خاص تیروئید است، متصل می شوند. Tg نقش مهمی در سنتز ، ذخیره و ترشح هورمون تیروئید دارد.
در شرایط عادی Tg به گردش خون سیستمی ترشح نمی شود. با این حال ، تخریب فولیکولار از طریق التهاب (تیروئیدیت و کم کاری تیروئید خود ایمنی) ، خونریزی (گواتر ندولار) یا رشد سریع بافت تیروئید ، همانطور که در بیماری گریوز یا نئوپلاسم های تیروئید مشتق شده از سلول فولیکولی مشاهده می شود ، می تواند منجر به نشت Tg به جریان خون گردد.
این امر منجر به تشکیل اتوآنتی بادی های Tg (ضد Tg) در برخی از افراد می شود.فرایند های مشابه ممکن است منجر به قرار گرفتن دیگر آنتی ژن های "پنهان"( "hidden") تیروئید در سیستم ایمنی بدن و در نتیجه تشکیل اتوآنتی بادی ها نسبت به آنتی ژن های تیروئیدی دیگر
به ویژه تیروئید پراکسیداز (TPO) (ضد TPO) منجر شود. از آنجایی که اتوآنتی بادی های ضد Tg و anti-TPO بیشتر در تیروئیدیت خود ایمنی (بیماری هاشیموتو) مشاهده می شوند ،این موارد به عنوان شاخص های احتمالی پاتولوژیک در این اختلالات در نظر گرفته می شوند.با این حال ، امروزه نظر همگان این است که آنها صرفاً نشانگر بیماری هستند. احساس می شود که وجود سلولهای ایمنی مستعد در محل تخریب بافت تیروئید در تیروئیدیت خود ایمنی ، بیمار را به سادگی مستعد ایجاد اتوآنتی بادی های ضدآنتی ژن های مخفی تیروئید می کند.
افراد مبتلا به کم کاری تیروئید خود ایمنی ، 30٪ تا 50٪ آنتی بادی ضد Tg قابل تشخیص خواهند داشت ، در حالی که 50٪ تا 90٪ آنتی بادی ضد TPO قابل تشخیص در آنها مشاهده خواهد شد. در بیماری گریوز ، هر دو نوع آنتی بادی با تقریباً نیمی از این میزان مشاهده می شود.
وجود anti-Tg که در 15٪ تا 30٪ بیماران سرطانی تیروئید مشاهده می شود ، می تواند منجر به گمراه کردن نتایج Tg شود. در سنجش های ایمونومتریک ، وجود آنتی بادی تیروئید می تواند منجر به اندازه گیری کاذب کم شود. در حالی که در سنجش های رقابتی ممکن است منجر به نتایج کاذب بالا در سنجش های رقابتی شود.
مقادیر آنتی تیروگلوبولین (anti-Tg) و آنتی تیروئید پراکسیداز (anti-TPO) تعیین شده توسط روش های مختلف ممکن است به طور قابل توجهی متفاوت باشد و نمی توان آنها را مستقیماً با یکدیگر مقایسه کرد. برخی بیماران ممکن است با برخی روش ها آنتی بادی مثبت و برخی دیگر آنتی بادی منفی نشان دهند. مقایسه مقادیر anti-Tg و anti-TPO به دست امده از روش های مختلف ممکن است منجر به تفسیر بالینی اشتباه شود.
1 Sapin P, d'Herbomez M, Gasser F, Meyer L, Schlienger JL: Increased sensitivity of a new assay for anti-thyroglobulin antibody detection in patients with autoimmune thyroid disease. Clin Biochem. 2003 Nov;36(8):611-616. doi: 10.1016/s0009-9120(03)00114-0
2. Saravanan P, Dayan CM: Thyroid autoantibodies. Endocrinol Metab Clin North Am. 2001 June;30(2):315-337
3. Baloch Z, Carayon P, Conte-Devolx B, et al: Laboratory Medicine Practice Guidelines. Laboratory support for the diagnosis and monitoring of thyroid disease Thyroid 2003 Jan;13(1):45-67
4. Algeciras-Schimnich A: Thyroglobulin measurement in the management of patients with differentiated thyroid cancer. Crit Rev Clin Lab Sci. 2018 May;55(3):205-218. doi: 10.1080/10408363.2018.1450830
5. Frohlich E, Wahl R: Thyroid autoimmunity: Role of anti-thyroid antibodies in thyroid and extra-thyroidal diseases. Front Immunol. 2017 May 9;8:521. doi: 10.3389/fimmu.2017.00521